Deurwaarders, socialedienst en maatschappelijk werk (2004)

Zinsnede uit nieuwjaarsrede van een zichzelf respecterende politie-generalisimo.

We moeten minder pikken. We moeten harder terug slaan. Normen en waarden er in hameren. Niet..desnoods met geweld maar met geweld. De knuppel en peperspray. Rammen met die handel. Er in slaan tot ze helemaal verrot zijn. We zullen ze leren!!!!

Respect afdwingen doe je met harde hand.

Onze regering stoot steeds meer en meer haar verantwoordelijkheid t.a.v. het volk af naar de gemeentes en werkgevers. De gemeentes weer op haar beurt nemen die verantwoordelijkheid evenmin en besteden de tot dat doel beschikbare gelden liever aan overbodige verkeersdrempels en rotondes e.d. De gevolgen van dat beleid en sociale instelling van de gemeentes zijn duidelijk merkbaar. Blijkbaar zijn er weinig beleidsmakers die zich realiseren dat de toename van geweldpleging, diefstal en vernielingen haar grondslag vind in de vercommercialisering van de maatschappij en de wel zeer asociale interpretatie van wat nog wel geregeld kan en mag worden.

Zo is in principe, door een wat socialere opstelling van gemeentelijke ambtenaren, veel ellende te voorkomen en is het beslist niet nodig dat mensen en zelfs hele gezinnen op straat komen te staan en het daklozen circuit in worden gedwongen. Terug krabbelen en weer boven deze grens stijgen is hoegenaamd zonder hulp van buitenaf onmogelijk. De wetten worden steeds verder aangescherpt en de tolerantie op dit gebied is al lang ver te zoeken. Het begrip, van wat moet hij/zij anders?, wordt niet meer gesteld. We zijn al zo ver dat mensen een winkelverbod krijgen opgelegd. Hoe moeten die mensen dan aan hun eten komen.?? Niets is gratis. 2 verboden dienen ze dan zo wie zo al te overtreden. In de winkel komen en stelen? Dat maakt ze weer tot de zogenaamde draaideur crimineel en lopen ze het risico dat ze in een stalen kooi te kijk worden gesteld. (een voordeel, ze krijgen dan misschien iets te eten)

De gemeente zal haar verantwoordelijkheid dienen te nemen en heeft daartoe ook de middelen. Maar de wil van de ambtenaren is ver te zoeken. Ze zitten liever op hun luie reet en hebben geen enkele zin om zich persoonlijk te bemoeien. Veel geouwehoer en gezeur aan den kop, daar zijn ze tenslotte geen ambtenaar voor geworden.

Iemand zijn huis uit schoppen lost niets op. Maar leidt alleen tot verder afglijden in de maatschappij. Doorgaans schieten de schuldeisers er evenmin wat mee op, want geld is er meestal niet te halen. Als er nog wat geld is dan verdwijnt dat in de zakken van de deurwaarder en/of curator.

De personen zelf krijgen een steeds grotere pest aan de maatschappij want dikwijls, en dat begrijpen de meeste, hadden ze niet zo ver gekomen als ze een beetje hulp hadden gehad. Haat en nijd, en op den duur stress is het absolute gevolg.

(bijgevoegd: 15 januari 2004. Het doodschieten van leraren zal helaas toenemen, net zoals in de VS. Dit is nu een typisch voorbeeld van afreageren. De arme jongen vertegenwoordigd helaas duizenden jongeren die de maatschappij niet meer aan kunnen.)

Ik heb enkele voorstellen die een hoop ellende kan voorkomen:

Huurachterstand dient de woningbouwvereniging (bv bij 3 maanden) te melden aan de sociale dienst.
Achterstand termijnbetalingen van de elektriciteitleverancier melden aan de sociale dienst. Zij beginnen nu al de 1^e levensbehoefte, water, af te sluiten. Was jaren geleden verboden door de wet. Ik vermoed nog wel. Maar destijds was de beslissing bij de gemeente en nu dus bij een commercieel bedrijf die zich, ik denk, van die wet helemaal niets aantrekt.
Deurwaarders mogen zonder tussenkomst van de sociale dienst niemand uit huis zetten.
Banken die leningen proberen aan te smeren (dikwijls door leugen en bedrog) en bedrijven die zo makkelijk leveren op krediet (ook dikwijls met de leugen “u betaald geen rente”) op hun eigen verantwoordelijkheid en risico wijzen. Televisie verkoopprogramma’s e.d. Het eigen risico van die bedrijven zal b.v. minstens 30% moeten zijn en als oninbaar beschouwd dienen te worden. Zij zullen eerst de kredietwaardigheid van de koper/lener dienen te onderzoeken.
Deurwaarders en advocaten kunnen bv verplicht worden om eerst een regeling met de sociale dienst te accepteren. Zij kunnen n.l. eerst beslag laten leggen op loon of uitkering.
De gemeente kan (moet) dan een afspraak maken dat zij de vaste lasten (huur, gas,licht en water) overnemen en de mensen zoveel geld laten (wettelijk verplicht) dat zij in een minimum van onderhoud kunnen voorzien.
De belachelijke woekerkosten die incassobureaus en deurwaarders in rekening brengen aan grenzen binden. Incassobureaus certificeren.
De gemeentes een afkoopregeling laten voorstellen. Een crediteur vangt liever een kleiner bedrag ineens dan elke maand een heel klein beetje.
De gemeentelijke kredietbank weer in ere herstellen. Die zijn weer verplicht om een schuldsanering op te stellen.
Dakloos zijn is in principe verboden en de gemeentes verplichten om een opvangflat te reserveren.

Hiermee bedoel ik dus niet dat mensen verleid worden om maar geld te lenen omdat de wet heeft geregeld dat ze het niet behoeven terug te betalen. Dat is de grootste onzin.

Bovenstaande zal er toe leiden dat bedrijven minder makkelijk op krediet verkopen. Zo komen er dus vanzelf minder mensen in de problemen.

Den Haag. 11 januari ’04