Den Haag, 20 feb. 09 . Comparitie rechtszaak Vestia/ d’Ancona (hoorzitting)

Gewonnen… maar toch een (financieel) onbevredigd gevoel er aan overgehouden. Dat is het waarom een particulier (bijna) altijd het onderspit delft en er beter niet aan kan beginnen. (doelstelling van justitie.. beter meer en hogere drempels invoeren ter voorkoming van ...vorig jaar zijn nog om dat doel te bereiken de eisen voor pro deo zaken en eigen bijdrage voor de minima stevig verhoogd.. en bovendien.. vindt maar eens een advocaat die pro deo zaken aanneemt.. ze kunnen hun tijd beter besteden .. tijd die veel meer honorarium opbrengt)

In 1^e instantie ging ik toch met wat krinkeltjes in mijn buik naar het Paleis van Justitie aan de Pr. Clauslaan te Den Haag. Tenslotte is dat niet de dagelijkse gang van een klein burgertje zoals ik. En zeker omdat ik in de loop der jaren telkens weer bevestigd werd in mijn negatieve ervaring en van advocaten, rechters en justitie in het algemeen. Diverse malen meegemaakt dat rechters uit gemakzucht en verveling maar een klap op de hamer gaf en vonnissen uitsprak zonder steekhoudende argumentatie.. en zelfs zonder argumentatie. Meestal gebeurde dat bij de niet financieel krachtige particulieren..die toch.. financieel gezien.. niet in hoger beroep konden gaan. Of via verstekvonnissen. Daar werd en wordt helemaal nooit naar gekeken.. een klap met de hamer. Zelfs niet terwijl de rechters donders goed weten dat incassobureautjes en deurwaarders altijd te hoge kosten opvoeren en/of als duidelijk was dat de eisen die werden gesteld.. sterk overtrokken waren. Daarom ging ik dus met kringeltjes naar de zitting.. want oh wee.. als ik te laat zo komen en/of verstek zou laten gaan dan kan ik het wel schudden. Een van de eisen was n.l. ook ontruiming.. En de rechters nemen echt niet de moeite om die eis te beoordelen.. een klap met de hamer… en weg ben je.

Als de rechter een uitspraak deed voor een krachtig en groot bedrijf dan kon de rechter zich dat natuurlijk niet permitteren omdat die bedrijven natuurlijk werden vertegenwoordigd door slimme?? (nee.. slinkse) advocaten. Die accepteerden natuurlijk nooit een uitspraak zonder, voor in hoger beroep vatbare, argumentatie.

Lees ook “Conclusie van antwoord van mij.” Deze dient voor de feitelijke rechtszitting te worden ingeleverd bij justitie..zodat de rechter zich een oordeel kan vellen.

Gelukkig bleek deze rechter wel belangstelling voor de zaak te hebben.. en zich er niet met een Jantje van Leiden af wilde maken. De hele zitting duurde n.b. 1 ½ uur.

Door Vestia is de dag voor de comparitiezitting een heel pak papier nog ingeleverd. Onwettig.. dat was het 1^e wat de rechter aanhaalde. Ze hadden n.l. de stukken ook bij mij moeten inleveren zodat ik weet wat ze allemaal alsnog inbrengen tijdens de zitting. Bovendien.. en dat was ernstiger.. hadden ze in het exploot moeten aangeven dat ik bezwaar en verweer had aangetekend. En dat het nalaten daarvan in feite een reden kon zijn om de eis “nietig” te verklaren. Omdat ik de rechter niet tegen me in (durfde?) wilde nemen.. en natuurlijk niet wist of ik op zeker op juridische gronden kon eisen de hele zitting “nietig” te laten verklaren ging ik er maar verder niet op in. (Misschien stom.. maar ik ben geen advocaat). .

Het gaf wel aan dat de rechter in ieder geval aandacht had besteed aan de ingeleverde stukken en zeker niet op voorhand van plan was om het hele geval weg te hameren en tevens dat ik de rechter toch een klein beetje op mijn hand was. (later.. tijdens het vaststellen van de overeenkomst..liet de rechter zich ontvallen dat Vestia ook wel een beetje boter op hun hoofd hadden)

Daarna kwam de rechter bij mij. Waarom ik het voorstel tot middeling van Vestia niet had ondertekend. Mijn antwoord “omdat als ik het ondertekend had ze niet mijn eisen inzake enkele klachten nooit zouden nakomen..(zoals de praktijk reeds had bewezen).. en ik na “ondertekening” volkomen machteloos achter zou blijven. Waarop de rechter dus zei dat hij dit in principe niet mee kon nemen tijdens deze zitting.. omdat het geen onderdeel was van de eis van Vestia. Waarop ik antwoordde.. dat ben ik niet met u eens.. omdat u dan alleen de rechten van Vestia beoordeeld en niet de mijne. Wel zo makkelijk voor Vestia.. om op deze manier onder hun verplichtingen ten aanzien van mij onder uit te komen. (vermeld niet de eisen van d’Ancona en evenmin zijn ingediende bezwaren). De rechter: “Maar er zijn toch andere wegen om wat dat betreft uw rechten af te dwingen.. u kunt naar de huurcommissie.. u kunt een rechtszaak aanspannen.. u kunt ook bv € 100.- van de huur kunnen aftrekken totdat Vestia hun verplichtingen na komen. Ik : “ Uw voorstel om voorlopig maandelijks € 100.- van de huur in te houden is volgens de huurderswet verboden (sorry).. de huurcommissie gaat uit van de maximale mogelijk toegestane te berekenen huur.. en heeft niets van doen met onderhoud… en een rechtszaak aanspannen is veel te duur.. (zoals u best wel weet) omdat de kosten niet in verhouding staan tot de eisen en bovendien vraag ik me af waarom ik moet betalen om recht te verkrijgen… want kosten zullen altijd worden doorberekend al zal het overgrote deel van de kosten worden toegewezen aan de verliezende partij.. blijf ik altijd de verliezende partij in financiële zin.

U vraagt me ook waarom ik dit hier behandeld wilt hebben terwijl het 2 gescheiden zaken betreft. Ik vind dat dus niet omdat u mij vraagt waarom ik de overeenkomst niet heb ondertekend.. maar in die (poging tot afdwingen van de overeenkomst) overeenkomst zijn de punten die ik heb genoemd een deel van die overeenkomst.. en daarom behoord het m.i. wel in deze zitting.En bovendien.. als er een overeenkomst getekend dient te worden dan neem je toch alle punten van geschil.. zodat alles in een keer uit de wereld wordt geholpen.. en niet alleen de punten van de tegenpartij.

De (vrouwelijke) griffier die naast de rechter zat.. kon een beetje met moeite haar glimlach onderdrukken. Dat was wel een bemoedigend teken naar mij toe.

Later bleek dat ik ook in de ogen van de rechter gelijk had gekregen omdat hij mijn punten opnam in de door hem voorgestelde overeenkomst. Niet dat ik daar iets aan had overigens.. omdat .. als ik niet zou voldoen aan de overeenkomst het vonnis bij voorraad uitvoerbaar zou zijn (wat een stomme en onduidelijke uitdrukking) maar als zij dus niet hun deel na kwamen ik dus geen vonnis tot mijn beschikking had om uit te laten voeren. Dus als ik me niet hield aan de overeenkomst konden ze gewoon beslag leggen bij mij.. maar als zij zich er niet aan hielden.. kon ik helemaal niets… misschien een beetje klagen.

Even een racuneuse gedachte van mij er tussendoor: Ik zal ze echt niet aanraden om mijn eisen niet na te komen. Ik ga dan op zeker… op aanraden van de rechter zelfs… minstens € 100.- van de huur reserveren. Ze moeten echt niet denken dat ik geen maatregelen zal nemen… En met dit verhaal over het hele proces in mijn handen denk ik dat ik heel sterk sta bij een eventueel volgende rechtzaak. Maar wat er ook gaat gebeuren… (ik laat het hier.. wat dit aangaat tenminste… even rusten)

Duidelijk natuurlijk dat als ik het aan mij toegewezen gedeelte van de proceskosten ad € 250.- had bestreden er waarschijnlijk geen consensus had plaats gevonden. En daarin ligt natuurlijk mijn onbevredigd gevoel. De rechter stelt wel de buiten gerechtelijke kosten naar beneden maar laat me toch de ½ daarvan betalen, zijnde € 250.- En dat is volgens mij een beetje te gemakkelijk van de rechter. Ik ben van mening dat het hele proces niet nodig was geweest.. tenslotte ben ik in het gelijk gesteld omdat de huurverhoging per juli 2003 niet is toegekend. Bovendien had ik in 2004 en 2005 er al op gewezen dat ze maar naar de rechter moesten stappen.. en in september 2008 nog een handreiking heb voorgesteld (waar ze dus niet op hebben gereageerd) Evenmin zijn ze dus hun deel van de voorovereenkomst nagekomen.. en daarom had ik dus de (bijna afgedwongen) overeenkomst met Vestia niet ondertekend. Ik heb ze zelfs nog een briefje geschreven..(nadat ze me 2x hadden gebeld dat ik de overeenkomst moest tekenen) en verzocht om antwoord waarom ze mijn punten niet in de overeenkomst hadden opgenomen.. en dat ik daarom niet tekende. Kortom.. het hele proces was nergens voor nodig geweest…en daarom vind ik dus ook dat ik niet ½ van de kosten diende te betalen. Hij heeft wel alle aanmaningskosten, berekende rente’s en overige gerechtelijke geschrapt. Dus uiteindelijk heeft het Vestia nog meer gekost.. deze hele procedure. Als je bedenkt dat de dagvaarding , buiten de gerechtelijke kosten.. > € 2200.- bedroeg.. en dat ik uiteindelijk dus in totaal € 650.- moet betalen… waarin begrepen nb de bijbetaling voor een vergissing die ik inderdaad had gemaakt van 1% te weinig doorvoeren van de huurverhoging per juli 2008 en door het niet betalen van de service kosten ad € 4.50 p. mnd. Die kregen ze natuurlijk zo wie zo niet van me.. want voor service moet je niet bij Vestia zijn… evenmin voor redelijkheid.. en bovendien zitten er in dat zogenaamde contract ook posten verstopt die qua service bij de verhuurder liggen en niet bij de huurder.

Ik weet natuurlijk niet hoe de rechter had gereageerd als ik daarin niet had toegestemd.. omdat hij dan .. waarschijnlijk, nog een zitting had moeten houden en een gerechtelijk vonnis had moeten uitspreken. En dan had hij waarschijnlijk meer proceskosten aan mij toegewezen. Net zoals bij een bekeuring.. als je het laat voorkomen doen ze er nog een schepje bovenop. Moet je het maar niet wagen om in beroep te gaan.

Wat me wel een bevredigend gevoel gaf is dat de rechter blijk gaf.. middels de vragen die hij stelde aan de tegenpartij.. en opmerkingen.. hij mij in het gelijk stelde en op mijn hand was.

Toch nog eens een keertje gelijk gekregen. En geloof me… dat voelt harstikke lekker. Ze zeggen.. wraak smaakt zoet. Ik kan zeggen… het smaakte naar meer.