Ontmachting? Wat is dat?
De politiek verleent steeds meer macht aan zichzelf, gemeentes en vooral de politie.
Mensen kunnen, althans…bijna niemand dus, met die macht omgaan en zullen steeds blijven trachtten over de grens van de aan hen verleende macht te gaan. Een gebeuren dat er in zit gebakken en waar ze geen zeggenschap over hebben. Net als kinderen die de grenzen moeten aftasten om van hun ouders te leren wat wel en niet mag.
Die uiterste grens heeft op zich geen grens… tot de dood er op volgt.
Dit zit fundamenteel in de mens en dier (wij zijn ook dieren) gebakken en is bestemd om te kunnen overleven. Het is er niet uit te praten, te slaan of te kweken.
In onze cultuur hebben we in principe dat “overlevingsinstinct”, want dat is het, niet meer zo nodig. Maar omdat het een instinct is blijft het aanwezig en uit het zich, (het moet zich uiten) in het minste schadelijke gedrag van b.v. ambtenaren als regelteven. Minst schadelijke dan.. in de ogen van een ambtenaar.
In het ergste geval uit het zich tot algehele dictatuur, in jodenvervolging en als
Neem een willekeurig mens. Geef hem een pet, laarzen en een zweepje en de opdracht dat hij iemand of bepaalde personen moet bespieden of bewaken. Je ziet de persoon ogenblikkelijk veranderen. Onwillekeurig zal de persoon een bredere borst opzetten, als hij een zweepje heeft gekregen zachtjes met het zweepje tegen zijn laarzen tikken of in zijn gehandschoende handen slaan, als je hem tenminste ook handschoenen heb gegeven, meer rechtop zal gaan staan en zijn ogen zullen voorzover mogelijk dringend in de ogen van de anderen kijken. Het “hier ben ik” zal hij duidelijk demonstreren. Ziedaar…van zwerver tot…
De kleren maken de man. We kunnen het niet helpen. Wat we wel kunnen is het te onderkennen en er rekening mee houden.
Het negatieve effect van macht kan worden verminderd door machts-toekenners -beoefenaars en uitvoerders duidelijke grenzen aan te laten geven en bij overtreding van die grenzen onmiddellijk en zwaar te straffen. Echt.. zwaar. Wat is zwaar. Het onmiddellijk, en zonder discussie, uit hun functie zetten van waaruit die macht is overtreden.
Een goed
voorbeeld doet zich voor als we kijken naar het gedrag van zogenaamde
gemeentelijke parkeerwachters en/of veiligheidsmensen in winkelcentra's.
De arrogantie straalt en vanaf. Hooghartigheid en minachting. Schets precies de
menselijke aard. De meeste zijn geholpen via de zogenaamde Melkertbanen
en betekenen thuis en in de maatschappij helemaal niets. (ik gun ze van harte
de baan.. daar gaat hei niet om) maar zo gauw ze in
hun uniformpje de deur achter zich dichttrekken veranderen ze op slag. Wat me
ook opvalt is dat dit gedrags-gebeuren bij vrouwen
nog duidelijker tot uiting komt.