Den Haag, 8 juli 2010

Huisarts moet beter luisteren naar wensen klant.

 

Geachte heer de Jonge,

Vaak ben ik het niet eens met uw visie.

Ditmaal wel.

Eerst even de enquête die ze hebben gehouden onder vierhonderd huisartsen. Wat een idiote enquête.. wat willen ze daarmee bewijzen?? Wat is de waarde van de enquête als ik onder een paar duizend bijstandtrekkers/armoedzaaiers vraag of ze het er mee eens dat ze bij elk bezoek aan de sociale dienst  € 10.- vergoed krijgen voor bv reiskosten??

Dan de kreet gemakzucht. Hoe durven ze de mensen daarvan te beschuldigen.. terwijl de maatschappij ze er toe dwingt.

Hoe willen ze de mensen selecteren die uit gemakzucht naar de arts komen in het weekend.? Moeten we dan niet eerst allemaal een verplichte cursusje “zelfdiagnose” volgen? Natuurlijk tegen de kostprijs van de cursus, zo’n € 900.- per persoon. Goed voor de werkgelegenheid.

Willen zij de verantwoording nemen als een patiënt zich te laat meld omdat hij/zij dacht dat het nog wel even kon wachten?? 

Hoe vaak horen we niet dat als je er iets eerder mee was gekomen dat het nog verholpen had kunnen worden. Op maandagmorgen zitten de praktijken al overvol.

Zelf had ik wat scherper geoordeeld over deze zogenaamde bezuinigingsmaatregel die geen bezuiniging oplevert maar meer inkomen voor de huisartsen die tegenwoordig meer in hun buitenhuisjes zitten dan op hun post. In tegenstelling met veel gezinnen die steeds langer dienen te werken om in hun onderhoud te kunnen voorzien zijn zij steeds minder gaan werken tegen een hoger inkomen.

Dan het tegendraadse in hun beweringen.

Waarom is een consult bij een huisarts op een post duurder dan een gewoon doordeweeks bezoek? En waarom is het duurder als de patiënt een terechte klacht heeft.. kan immers wel oplopen tot 125 euro tegen een normaal bezoek 9 euro. Begrijp ik niet. De post is er (waar bovendien de kosten gezamenlijk worden gedragen door de gevestigde artsen, dat in tegenstelling van artsen die hun praktijk aan huis hebben) .. de huisarts is er..  eventuele medicijnen of behandelingen zijn er .. dat verschilt toch helemaal niets in doordeweeks. Of willen de huisartsen meer declareren? Afhankelijk van de diagnose.

Elk jaar groeit de toestroom naar huisartsen met 7%. Niet verkeerd toch voor die jongens… en vast verzekerde inkomensverhoging van 7 % per jaar. De gemiddelde werknemer (wat artsen ook zouden moeten zijn) is stik jaloers op deze vaste inkomensverbetering op hun toch al forse inkomen. Meer patiënten.. meer geld toch?

Er wordt dit jaar 1,4 miljoen ( ik dacht miljard) te veel uitgegeven aan gezondheidszorg. Eerst dat te veel. Iets wat te veel is overbodig.. dus niet nodig. Conclusie.. geef niet te veel uit. Te veel uitgeven is de schuld van de overheid die de zorg heeft geprivatiseerd. Niet de patiënt heeft dat bepaald.  Dat te veel zit h’m dus in te hoge salarissen van artsen en chirurgen en kostprijs van medicijnen. Niet natuurlijk in de echte verzorgers en verplegers die wel steeds meer worden belast tegen een te laag salaris. (systeem TNT)