Deurwaarders en incassobureaus.

Den Haag, 15 augustus 2003.

Deurwaarders en incassobureaus laten ook hun menselijke normen en waarden voor wat ze zijn en hanteren…zonder zich af te vragen of er sprake is van eigen schuld dikke bult ..en rammen net zo makkelijk door naar de rechter terwijl ze donders goed weten dat er geen geld is…Maar daar hebben ze dus het toverwoord rente voor uitgevonden. Dat brengt veel meer op dan het geld op de bank zetten. Geld op de bank hebben kost tegenwoordig al geld en geld brengen kost ook geld. (Vraag maar aan de middenstander).

Betekend het dat ze het daarbij moeten laten en doodgewoon de vorderingen maar moeten wegboeken de incasso stoppen en zelf voor de gemaakte kosten moeten op draaien?

Natuurlijk niet…

Maar ze kunnen contact met de debiteur opnemen en de zaak in alle redelijkheid bespreken en naar een oplossing zoeken die voor alle partijen aanvaardbaar is en mogelijk haalbaar.

Om ongelukken te voorkomen zou het deurwaarders verboden moeten worden om vorderingen via de rechter te laten bekrachtigen. Dat kost alleen maar geld en niemand schiet er wat mee op. Ook justitie niet..die hebben zat te doen. Zo zouden ze bv. de debiteur zelf kunnen verzoeken een papiertje te onder tekenen waarin ze de hoogte van de hoofdsom toegeven. Dezelfde (nutteloze waarde) als een executoriaal vonnis. Openbare verkoop van wat waardeloze rommel en lompen heeft geen enkele zin en schroeft eveneens weer eens de kosten op.

Ik spreek hier natuurlijk alleen voor particuliere en niet over zakelijke vorderingen. En dan dien ik voor die particuliere ook nog eens een onderscheidt te maken in de aard der vorderingen. Zoals bv alle vorderingen die op levensonderhoud betrekking hebben. Kosten waarover de debiteur in feite geen enkele invloed op heeft. Huurschuld. Energie. Nominale ziekenfondspremie e.d.

Zo zou men dus wettelijk kunnen voorschrijven dat dergelijke vorderingen alleen via de sociale dienst geïnd mogen worden. De sociale dienst kan een keuze maken of zij het innen via een uitkeringsbeslag of als er een werkgever is bij deze een loonbeslag leggen. Natuurlijk niet weer via deurwaarders. De verantwoordelijkheid ligt dan bij de soc.dienst. Voor de deurwaarders ook veel makkelijker..die hebben maar met een tussenpersoon te maken en blijft alles veel overzichtelijker.

De soc.dienst is dan tegelijk op de hoogte en kan dan de verdere noodzakelijke maatregelen nemen en kan veel makkelijker in de gaten houden of de schulden niet verder oplopen. Juist bij deze mensen lopen de schulden n.l. ongemerkt op omdat ze een aflossingregeling hebben moeten treffen en dus nog minder ontvangen dan noodzakelijk is voor levensonderhoud. Men lost bv. de huurschuld in maar kunnen daardoor hun energie nota niet betalen. De € 80.- die wordt ingehouden veroorzaakt binnen de kortste tijd € 100. schuld bij een ander. Nu komt het voor dat een debiteur bij tientallen deurwaarders staat geregistreerd en niemand precies op de hoogte is hoe hoog de schuld nu in feite is en wat nog belangrijker is: wat komt er per dag bij via kosten en eventuele rente.

De deurwaarder behoeft maar een briefje te schrijven… en bingo… weer € 87.50 binnen. De debiteur komt op deze manier dus nooit van zijn schuld af..

Natuurlijk is deze redelijkheid alleen bespreekbaar voor personen waarvan duidelijk is dat het geen criminelen, hoerenlopers, gokkers enz. zijn. (oh..nee?? moeten die dan niet worden geholpen??) Eerlijk een poging ondernemen om de mensen (debiteuren) in te schatten via de sociale dienst en proberen te achterhalen naar het waarom en hoe. Als er een beetje inzicht wordt verkregen in de juiste gang van zaken kan men ook doeltreffend handelen. Mensen die buiten hun schuld in de problemen zijn/komen dienen te worden geholpen en niet worden afgebroken en ze vanuit hun huis uiteindelijk in de goot te trappen. Het almaar opvoeren van de kosten en die kosten eerst afboeken via art. 6:44 BW geeft de deurwaarders een grensoverschrijdende ruimte om personen in hun dossiers te houden en voor lange lange jaren uit te persen en de goedwillenden elke kans te ontnemen om weer op een fatsoenlijke manier in de maatschappij terug te keren.

M.i. kan je beter een stalen bal aan je enkel hebben geketend dan een deurwaarder. Normaal gesproken weet je dat die bal na een vooraf bepaalde tijd van je enkel wordt gehaald en weer vrij ben. Van die deurwaarder weet je het nooit. Die probeert je levenslang te geven en te houden. Strafkorting is er niet bij. Een jaar afbetalings-regeling-veroordeling wordt via deurwaarders 3 jaar.

In onze maatschappij wordt een tientje schuld erger bestraft dan bv iemand in elkaar slaan of een fiets stelen. Bij een fiets stelen kijkt de rechter nog naar de achtergrond van een fietsendief en houd daarmee in zijn strafeis rekening. (meestal komt er geen strafvervolging omdat dat geld kost en daar is het OM niet op gebrand) Bij een financiële schuld geeft de rechter gewoon een klap met de hamer en gaat lekker koffie drinken.